Second Pass

(English is below)

การสร้างสรรค์งานศิลปะคือกระบวนการแห่งการแปรเปลี่ยนในตัวมันเอง วัตถุและภาพถูกเคลื่อนย้าย แปรรูป และจัดวางใหม่ เพื่อเปิดเผยความหมายที่ยังไม่เคยถูกเอ่ยถึง ส่องให้เห็นสิ่งที่เคยเลือนหายจากสายตา และเปิดพื้นที่ให้เสียงของศิลปินได้เข้าสู่บทสนทนากับโลก ใน “Second Pass” ทาชิ บราวเอน เชื้อเชิญให้ผู้ชมมองอีกครั้ง ชะลอจังหวะ หยุดนิ่ง และทบทวนศักยภาพอันละเอียดอ่อนของสิ่งธรรมดาในชีวิตประจำวัน

ผลงานของทาชิชวนให้เราหวนกลับไปมองสิ่งธรรมดาอีกครั้ง ความงามในที่นี้มิได้ปรากฏในรูปของความตระการตา หากแฝงตัวอยู่ในรูปทรง สี เส้นสาย และจังหวะที่โอบล้อมชีวิตประจำวันของเรา แต่กลับมักหลุดรอดจากสายตาเมื่อมองอย่างผิวเผิน ท่ามกลางความนิ่งของผลงาน การใส่ใจจึงกลายเป็นรูปแบบหนึ่งของความเอื้ออาทร และความหมายก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นผ่านการมองอย่างต่อเนื่องและตั้งใจ

วัสดุตั้งต้นของ “Second Pass” ประกอบด้วยทั้งภาพถ่ายต้นฉบับและภาพจากนิตยสารเก่าที่ศิลปินพบในตลาดแห่งต่างๆ ของกรุงเทพฯ หน้ากระดาษเหล่านี้ ซึ่งผ่านกาลเวลา การหมุนเวียน และบริบททางวัฒนธรรมมาแล้ว ต่างแบกรับประวัติศาสตร์ของตนเองก่อนที่ทาชิจะเข้าแทรกแซง การทำงานกับภาพที่เคยผ่านมือและช่วงเวลาอื่นมาก่อน ทำให้แนวคิดเรื่องผู้สร้าง ความทรงจำ และการนำกลับมาใช้ใหม่ทวีความซับซ้อน การปรับเปลี่ยนจึงไม่ใช่การลบเลือน หากเป็นการต่อยอด เป็นการสนทนาที่ดำเนินต่อจากอดีต

ภาพถ่ายและภาพจากนิตยสารจำนวนมากถูกรวบรวมระหว่างการพำนักของทาชิในกรุงเทพฯ และเชียงใหม่ เมืองที่อัดแน่นไปด้วยข้อมูลทางสายตา ความขัดแย้ง และพื้นผิวหลากหลาย ภาพเหล่านี้ถูกแปรเปลี่ยนผ่านกระบวนการทำงานที่ละเอียดและรอบคอบของศิลปิน เกิดเป็นการถ่วงดุลระหว่างการจัดองค์ประกอบอย่างตั้งใจ กับท่าทางเชิงจิตรกรรมและความบังเอิญจากกระบวนการโมโนไทป์และภาพพิมพ์ สีและหมึกถูกเติมลงไปทั้งโดยตรงและผ่านวิธีการถ่ายโอนภาพ ผลงานจำนวนมากแล้วเสร็จผ่านการใช้แท่นพิมพ์กัดกรดที่ Hello, Print Friend Studios จังหวัดเชียงใหม่

ในกระบวนการโมโนไทป์ หมึกจะถูกลงบนแผ่นพลาสติกใสเป็นขั้นตอนแรก ซึ่งศิลปินสามารถขยับ ปรับ และควบคุมได้ตามวิสัยทัศน์ของตน จากนั้นภาพ ไม่ว่าจะเป็นภาพถ่ายหรือสิ่งพิมพ์ชั่วคราว จะถูกวางอย่างระมัดระวังลงบนพื้นผิวที่ลงหมึกไว้ และนำผ่านแท่นพิมพ์ กระบวนการนี้หลอมรวมวัสดุที่พบเข้ากับการทำงานเชิงจิตรกรรมให้กลายเป็นวัตถุหนึ่งเดียว 

แท่นพิมพ์เองในฐานะเครื่องมือทางศิลปะ ซึ่งแทบไม่เปลี่ยนแปลงมานานกว่าห้าร้อยปี ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของโครงสร้างทางความคิดของผลงาน ผ่านเครื่องมือนี้ ทาชินำสายตาร่วมสมัยมาสู่กระบวนการดั้งเดิม โดยได้รับอิทธิพลจากประสบการณ์การใช้ชีวิตท่ามกลางบริบททางวัฒนธรรมที่หลากหลาย และความสนใจอย่างต่อเนื่องต่อวิธีที่ผู้คนดำรงอยู่ในพื้นที่

สิ่งที่ปรากฏขึ้นใน “Second Pass” จึงมิใช่ทั้งภาพถ่ายหรือจิตรกรรมอย่างใดอย่างหนึ่ง หากเป็นบทสนทนาแบบซ้อนชั้นระหว่างสื่อ ช่วงเวลา และวิธีการมอง ผู้ชมได้รับเชิญให้พบกับรูปทรงคุ้นเคยในมุมมองใหม่ ตั้งแต่ตะกร้าในตลาด แผ่นกระเบื้องทางเท้าที่สึกกร่อน ไปจนถึงรูปทรงเรขาคณิตที่ซ้ำซ้อนจากหน้าสิ่งพิมพ์ สิ่งที่ดูชั่วคราว ใช้งานได้จริง และมักถูกมองข้ามเหล่านี้ ค่อยๆ กลายเป็นช่วงเวลาแห่งความพิศวง และย้ำให้เห็นว่าความงามไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่ หากต้องการเพียงการใส่ใจ

The act of art making is fundamentally an act of transmutation. Objects and images are transformed and shifted in order to reveal new meaning, illuminate what was previously overlooked, and allow the artist’s voice to enter into conversation with the world. In “Second Pass”, Tashi Brauen invites viewers to look again, to slow down, pause, and reconsider the sublime potential of the everyday.

Brauen’s works encourage a second encounter with the mundane. They ask viewers to notice beauty not as spectacle, but as something embedded in shapes, colours, lines, and rhythms that surround us constantly, yet often remain invisible on first glance. There is a quiet insistence here that attentiveness itself is a form of generosity, and that meaning is not fixed but discovered through sustained looking.

The source materials for “Second Pass” include both original photographs and imagery drawn from vintage magazines found in markets in Bangkok. These printed pages, already marked by time, circulation, and cultural context, carry their own histories before Brauen intervenes. By working with images that have already passed through other hands and other moments, the artist further complicates ideas of authorship, memory, and reuse. The act of alteration becomes
not an erasure, but an extension.

Many of the photographs and magazine images were collected during Brauen’s residency in Bangkok and Chiang Mai, cities dense with visual information, contradiction, and texture. These images are altered and adorned with the artist’s signature restraint and precision, balancing deliberate compositional choices with painterly gesture and chance outcomes drawn from monotype and printmaking processes. Paint and ink are added both directly and through transfer methods, with many of the works completed using the etching press at Hello, Print Friend Studios in Chiang Mai.

In the monotype process, ink is first applied to clear plastic, where it can be manipulated, adjusted, and refined according to the artist’s vision. The image, whether photographic or printed ephemera, is then carefully placed atop the inked surface and run through the press, fusing found material and painterly intervention into a single object. The press itself is an art making tool that has remained largely unchanged for over 500 years and becomes part of the conceptual fabric of the work. Through it, Brauen brings a distinctly contemporary eye to a historic process, informed by a deeply multicultural life and an ongoing curiosity about how people inhabit space.

What emerges in “Second Pass” is neither purely photograph nor purely painting, but a layered conversation between mediums, time periods, and ways of seeing. Viewers are invited to encounter familiar forms anew, from baskets at the market to worn sidewalk tiles to repeated geometries pulled from printed pages. These transient, functional, and often overlooked structures become moments of quiet wonder and evidence that beauty does not demand grandeur, only attention.